Kendimize Hangi Kodları Yazıyoruz?

İnsan, hayatı boyunca en çok kendisiyle konuşuyor. Ama nedense kendimizle konuşurken, başkalarına asla söylemeyeceğimiz kadar acımasız olabiliyoruz: “Ben yapamam.” “Bende işler hiç yolunda gitmiyor.” “Yine kötü bir şey olacak.” “Çok yoruldum.” “Benim şansım yok.”

Peki ya bu cümleleri her gün tekrar ettiğimizde, zihnimiz bunları gerçekliğimizin bir parçası olarak kaydetmeye başlıyorsa? Belki de hayatımızı değiştirmek için önce kendimize verdiğimiz mesajları değiştirmemiz gerekiyor. Kendimize olumlu kodlar yazalım:

Ben güçlüyüm. Ben değerliyim. Ben huzuru hak ediyorum. Ben sağlıklı ve dinç olmayı seçiyorum. Benim enerjim bana ait. Korkularım beni yönetmiyor. Geçmişim geleceğimin kaderi değil. Ben güzel ihtimallere açığım. Hayatıma giren her şeyin bana bir şey öğrettiğine inanıyorum. Bana ait olanı sevgiyle kabul ediyor, bana ait olmayanı bırakıyorum.

Ve belki en güçlü kodlardan biri: “Hakkım ve yolum Allah’a emanet.”

Bu cümlenin içinde büyük bir teslimiyet var. Çünkü insan bazen elinden geleni yapar, mücadele eder, anlatır, bekler, sabreder… Sonra bir noktada artık kontrol edemediği şeyleri bırakmayı öğrenir.

Her şeyi kontrol etmek zorunda değiliz. Her insanın bizi anlamasını sağlamak zorunda değiliz. Her kaybın peşinden koşmak zorunda değiliz. Her kapıyı zorlamak zorunda değiliz.

Bazen kapanan bir kapının önünde saatlerce beklemek yerine, Allah’ın açacağı başka bir kapıya güvenmek gerekir.

Güçlü enerji; hiç üzülmemek, hiç yorulmamak değildir. Güçlü enerji; düştüğünde yeniden kalkabilmektir. Kırıldığında kalbini taşlaştırmamaktır. Kötülük gördüğünde iyiliğini kaybetmemektir. Ve en önemlisi, başkalarının sana biçtiği değeri kendi değerin sanmamaktır.

Bugün kendimize bir soru soralım: “Ben kendime her gün ne söylüyorum?”

Çünkü zihnimizde sürekli tekrarladığımız cümleler, zamanla inançlarımıza dönüşebilir. O hâlde bundan sonra kendimize başka cümleler söyleyelim:

Ben iyiliği seçiyorum. Ben huzuru seçiyorum. Ben kendime inanıyorum. Ben güzel günlere açığım. Ben gücümü koruyorum. Ben kendi yolumda ilerliyorum. Ve yolumu Allah’a emanet ediyorum.

Çünkü bazen yeni bir başlangıç için hayatımızı değil, kendimize konuşma biçimimizi değiştirmemiz yeterlidir.