En Büyük Engelimiz, Zihnimize Ektiğimiz Zorluklar

Hayat gerçekten bu kadar zor mu?

Yoksa biz mi onu zihnimizde büyütüyoruz?

Son zamanlarda kendime en çok sorduğum soru bu...

Çünkü fark ettim ki insanın önündeki en büyük engel çoğu zaman karşısındaki dağ değil, o dağın aşılamayacağına dair inancıdır.

Daha yola çıkmadan yoruluyoruz.

Daha adım atmadan vazgeçiyoruz.

Çünkü zihnimize yıllardır aynı cümleleri yükledik:

"Çok zor."

"Bu devirde olmaz."

"Benim şansım yok."

"Başkaları yapar ama ben yapamam."

Sonra da dönüp gökyüzüne bakarak "Allah'ım, neden bunlar hep benim başıma geliyor?" diye soruyoruz.

Peki, hiç düşündük mü?

Belki de hayat bize değil, zihnimizde taşıdığımız inançlara cevap veriyor.

Biz ne ekiyorsak hayat da onu büyütüyor.

Korku ekiyoruz, endişe biçiyoruz.

Şüphe ekiyoruz, cesaretsizlik topluyoruz.

Kıtlık düşünüyoruz, bereketi göremiyoruz.

Oysa doğanın bir kanunu var...

Toprağa buğday ekip zeytin bekleyemezsiniz.

Hayat da böyledir.

Zihninize sürekli "yapamam" yüklerseniz hayat size "yapamazsın" dedirtecek sebepler gösterir.

Ama bir gün "Bir yolu mutlaka vardır." demeye başladığınızda zihniniz de çözüm üretmeye başlar.

İşte o an kaderinizin yönü değişmeye başlar.

Çünkü değişim önce dışarıda değil, içeride başlar.

Başkalarının başarısını izleyerek saatler harcıyoruz ama kendimizi geliştirmek için aynı zamanı ayırmıyoruz.

Sonra da "Neden benim hayatım değişmiyor?" diye hayıflanıyoruz.

Belki de asıl soru şu olmalı:

Ben bugün zihnime ne yükledim?

Korkuyu mu?

Yoksa umudu mu?

Çünkü zihin, en sadık bahçemizdir.

Ne ekerseniz onu büyütür.

Bugün kendinize bir iyilik yapın.

Zihninize zorluk değil, ihtimal yükleyin.

Korku değil, cesaret yükleyin.

Yokluk değil, bereket yükleyin.

Ve unutmayın...

Allah, kulunun attığı samimi adımı bereketlendirir.

Belki de beklediğiniz mucize, şartların değişmesi değil, düşüncelerinizin değişmesiyle başlayacaktır.